محبت

به نام خداوند بخشنده و مهربان
هدف از این وبلاگ نوشتن حرف هایی است که وقتی از پله های زندگی بالا می رویم، با خودمان میزنیم.

پله ها، سالهایی از زندگانی ما هستند، نمیتوانیم به گذشته برگردیم .گاهی می افتیم، گاهی پایمان پیچ می خورد، گاهی گام خود را بلندتر کرده و چندتا چندتا بالا می رویم، گاهی فقط می ایستیم و به پایین نگاه می کنیم.

-----------------
من رک و صادقانه مینویسم البته با رعایت شرط ادب. فقط نظر دادنی که بدون همفکری باشه به هیچ دردی نمیخوره و بی فایده است. نظر دادن باید با همفکری همراه باشه
-----------------
هیچکس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی را دارد ... باعث اشک ریختن تو نمیشود.(گابریل گارسیا مارکز)
-----------------
یــــــــــــــک محل را نذری میدهید، بی آنکه حواستان باشد
نیازمندان، زورشان به صف ایستادن نمیرسد
و اگر هم برسد، از لباسهایشان خجالت می کشند......

پایان زندگی...